U bent hier: Homeinformatiesoas

SOAs: genitale wratten

  1. Schurft
  2. Schaamluis
  3. Syfilis
  4. Aids
  5. Chlamydia
  6. Gonorroe
  7. Herpes Genitalis
  8. Genitale Wratten



Genitale wratten

Genitale wratten is in België de meest voorkomende soa. De laatste jaren komen zij trouwens meer en meer voor. Hoewel het om een virus gaat, hebben we toch met een vrij onschuldige soa te maken hebben, tenminste als je er snel genoeg bij bent om ze te laten behandelen.

Wratten beginnen heel klein maar groeien en zetten zich verder en verder tot het geen zicht meer is ("bloemkoolachtig uitzicht"). Bij wederzijds intiem contact van huid en slijmvliezen van de geslachtsdelen kan het virus zich op de partner overzetten en een condoom schermt niet altijd de besmette plaatsen voldoende af. Ze kunnen via de vingers worden overgebracht en zelfs het wederzijds gebruik van een handdoek is niet zonder risico. Vaak duurt het maanden na de besmetting voor de wratten zichtbaar worden. Soms huist het virus in de huid(plooien) en slijmvliesgebieden waar het niet eens zichtbaar is.

Bij mannen komen de wratten vaak voor rond de versmalling tussen eikel en de schaft van de penis, maar het kan ook op ander plaatsen tot aan de urinebuis. Ook de aarsstreek is een voorkeurplaats of in de schaamstreek of in de bilspleet. Bij vrouwen zijn de wratten moeilijker zichtbaar: vaak verstoppen ze zich tussen grote en kleine schaamlippen of huizen rond de clitoris. Zelfs de ingang van de vagina en de baarmoederhals zijn voorkomende plaatsen alsook de aars, schaamstreek en bilspleet.

Aangezien het geen zicht is kan je er ook niet mee blijven rondlopen en dus snel naar de arts. De huisarts is in staat je afdoende te behandelen. Let op: tegenwoordig probeert men ze te behandelen met pillen, maar deze behandeling duurt ongeveer een half jaar. De klassieke behandeling is korter van duur, maar pijnlijker: alle wratjes moeten één voor één met een bijtend zuur worden aangestipt. Dit neemt enkele weken in beslag en soms komen er opnieuw enige opzetten nadat ze schijnbaar allemaal verdwenen waren. Lukt deze behandeling niet dan kunnen er nog altijd grotere middelen worden ingezet: wegsnijden of een laserbehandeling. Het is aangewezen om je seksuele partners van de laatste zes maanden op de hoogte te brengen van een mogelijke besmetting. De uitwendige genitale wratten hebben geen gevolgen. Eens verwijderd, komen ze in principe niet terug.

Anders is het bij inwendige virussen: deze kunnen een rol spelen bij het ontwikkelen van sommige kankers. Reden temeer om er tijdig bij te zijn en je dus regelmatig te (laten) controleren.